17 januari 2017

Hoe doe je dat?

Ik heb vrienden die minder dan 5 kinderen hebben. Eigenlijk alleen maar. En hoe minder kinderen, hoe groter de vraagtekens achter de vraag "hoe doe je dat?" Eén van mijn vrienden met 1 kind, moet er ook echt niet aan denken dat er nog een kind bij komt. Hij klaagt dat hij altijd met het kind bezig is en dat hij geen tijd meer overhoudt om iets voor zichzelf te kunnen doen.

Mijn vrouw heeft mij ook moeten overtuigen toen we 3 kinderen hadden en zij nog wel een 4de wilde. Ze gebruikte daarbij een artikel over de hoeveelheid stress die vrouwen van gezinnen met 3 kinderen ervaren ten opzichte van vrouwen van gezinnen met 4 kinderen. De verklaring achter de verminderde stress is dat je de kinderen wel los moet laten als je zoveel kinderen in huis hebt. Bij 2 kinderen kun je je kinderen nog altijd in de gaten houden en ze overal mee helpen. Bij de derde is dat nog heel onwennig om een kind los te moeten laten, terwijl dat bij 4 dus dagelijkse kost is.

Toen we een 5de kind kregen, merkte ik eigenlijk weinig verschil ten opzichte van 4 kinderen. Een 7-zitter hadden we al, dus was het alleen weer even wennen aan de nachtelijke uurtjes onrust in huis. Als mama niet thuis is, dan warm ik af en toe een flesje borstvoeding op om die aan hem te geven. Daarnaast nog af en toe een droge luier en verder vermaakt hij zich prima in de box en anders zijn zijn zussen en broers er om hem te vermaken en hem een tijdje bezig te houden.

Je zou bijna zeggen, waarom hebben we er eigenlijk geen zes?


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Pagina's